2007/Aug/12

รายงานข่าว : วันเอดส์โลก 2006 เทศกาลถุงยางอนามัย สายใยชีวิต พิชิตเอดส์

โรคเอดส์ หรือ เอชไอวี เป็นโรคร้ายที่คุ้นหูคนหลายๆ คน แม้จะเป็นโรคที่ร้ายแรง ไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ แต่หากมีความรู้ที่ถูกต้องเหมาะสมแล้ว เราสามารถป้องกัน รักษา และดูแลอาการของโรคนี้ได้ จากข้อมูลจากการคาดประมาณการณ์จำนวนผู้ติดเชื้อเอชไอวีเมื่อสิ้นปีพ.ศ 2548 คาดว่าจะมีผู้ติดเชื้อประมาณ 580,000 ราย พบว่าจำนวนผู้ติดเชื้อรายใหม่ในแต่ละปีค่อยๆ มีลดจำนวนลงอย่างต่อเนื่อง ทั้งนี้การรณรงค์ให้ความรู้เรื่องโรคเอดส์และการมีเพศสัมพันธ์อย่างปลอดภัยจึงมีนัยยะสำคัญอย่างยิ่งต่อจำนวนผู้ติดเชื้อเอชไอวี

ในวันเอดส์โลก วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ที่ผ่านมา องค์การยูเนสโก้, สภากาชาดไทย, องค์กรแพลนประเทศไทย , ธนาคารโลก, องค์กรแพลนประเทศไทย ได้จับมือกับองค์กรภาคประชาชนและหน่วยงานต่างๆ จัดกิจกรรม เทศกาลถุงยางอนามัย สายใยชีวิต พิชิตเอดส์ หรือ Condom chain of life festival เพื่อทำกิจกรรมนำเสนอประเด็นเอชไอวีและสร้างสถิติใน กินเนส เวิลด์ เรคอร์ด ด้วยการผูกถุงยางอนามัยที่ยาวที่สุดในโลกขึ้น ทั้งนี้เพื่อรณรงค์ให้คนในสังคมได้เรียนรู้วิธีการป้องกัน อาการ การดูแลรักษา สถานการณ์โรคเอดส์ และการอยู่ร่วมกันระหว่างผู้ติดเชื้อและคนในสังคม

ธนาคารโลกในฐานะองค์กรผู้ให้ความสนับสนุนงานวันเอดส์โลก ชมรมเยาวชนธนาคารโลกหรือจึงได้เปิดบูธ สาวน้อยตกน้ำ และ ถุงยางวิบาก ในงานดังกล่าว เพื่อเป็นการสร้างสีสันภายในงาน และหารายได้สมทบทุนให้วัดพระบาทน้ำพุ จังหวัดลพบุรีซึ่งเป็นสถานพยาบาลผู้ป่วยโรคเอดส์ในประเทศไทย

นายขวัญชัย นิยมธรรมกิจ เจ้าหน้าที่ Human Development Program Specialist ของธนาคารโลกได้กล่าวถึงสถานการณ์ปัจจุบันของการรักษาพยาบาลผู้ติดเชื้อในประเทศไทยว่ามีก็ดูแลค่อนข้างดี ยาควบคุมโรคเอดส์สามารถอยู่ในระบบการประกันสุขภาพถ้วนหน้าได้ ทั้งๆ ที่ตัวยาดังกล่าวมีราคาสูง สาเหตุที่ประเทศไทยสามารถทำให้เนื่องจากเรามีการรณรงค์การป้องกันโรคเอดส์ โดยใช้ถุงยางอนามัย และมีบริการสาธารณะสุขที่เข้มแข็งพอสมควร อย่างไรก็ตาม ในช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมาตัวเลขผู้ติดเชื้อมีเพิ่มมากขึ้น เนื่องจากกลุ่มผู้ติดเชื้อกระจายตัว จากกลุ่มเสี่ยงเดิมคือกลุ่มผู้ขายบริการและใช้บริการทางเพศ เป็นกลุ่มสตรีที่สมรสติดเชื้อมาจากคู่นอนหรือสามี กลุ่มรักร่วมเพศ และกลุ่มวัยรุ่น

การทำรณรงค์ให้คนใช้ถุงยางอนามัยเป็นเรื่องสำคัญมาก การวิจัยพบว่าในทุกๆ 1 ดอลล่าห์ที่ลงไปทำเรื่องการป้องกัน เท่ากับ 42 ดอลล่าห์ของการรักษา กลุ่มคนสามกลุ่มที่เป็นกลุ่มเสี่ยงเป็นคนทั่วไปในสังคมทำให้การรณรงค์เรื่องนี้ยากขึ้น

คุณขวัญชัยกล่าวต่อไปว่า ทุกวันนี้การเป็นโรคเอดส์ไม่ใช่โรคร้ายแรงอย่างที่ทุกคนจินตนาการ เมื่อผู้ติดเชื้อได้รับยาต้านเชื้อ ร่ายกายของพวกเขาจะเป็นปกติไม่เป็นตุ่มหนอง มีศักยภาพสามารถทำงานได้ แต่อย่างไรคนสังคมหลายคนยังไม่ยอมรับและหวาดกลัวอยู่

จริงๆ คนเป็นโรคเอดส์ไม่ต่างอะไรกับเป็นเบาหวาน คุณขวัญชัยกล่าว

ด้านนายวิรัตน์ ภู่ระหงษ์ ประธานเครือข่ายผู้ติดเชื้อเอชไอวีประเทศไทย กล่าวว่าด้านกลุ่มผู้ติดเชื้อเอง ทุกวันนี้ก็ยังทำการรณรงค์อย่างต่อเนื่อง ทั้งเรื่องหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้า การทำความเข้าใจเรื่องโรคเอดส์ และทำงานในกลุ่มผู้ติดเชื้อ จนล่าสุดพวกเขาได้รับรางวัลจากโตรันโต ด้านการมีส่วนร่วมกับสถานพยาบาลของผู้ป่วย

คุณวิรัตน์กล่าวถึงวันเอดส์โลกว่า เป็นโอกาสที่ดีที่มีวันเอดส์โลก เพราะทำให้คนรู้ว่าคนที่ป่วยเป็นเอดส์เป็นอย่างไร จะได้รู้วิธีการป้องกันรักษา แต่การรณรงค์เรื่องนี้ไม่จบในหนึ่งวัน เอดส์ยังอยู่ในชุมชน ในสังคม ให้เรียนรู้ สัมผัส และอยู่ร่วมกัน ผมอยากให้เราช่วยกันสื่อสารเรื่องนี้มากๆ

คุณวิรัตน์กล่าวต่อไปในเรื่องความเข้าใจระหว่างกันผู้ติดเชื้อและคนในสังคมว่า สังคมบอกว่าผู้ติดเชื้อต้องป้องกันตัวเองเพื่อแพร่เชื้อ แต่อย่างไรพวกเราบางคนไม่รู้ตัวว่ากำลังติดเชื้ออยู่ เพราะฉะนั้นจะบอกให้เราป้องกันอย่างเดียวไม่ได้ แต่ทุกคนต้องช่วยกันป้องกัน ดังที่คำขวัญวันเอดส์โลกที่ว่า เอดส์หยุดได้ถ้ารักษาสัญญา ผมอยากให้เราถึงเรื่องถุงยางอนามัยอย่างเป็นปกติ เด็กๆ เข้าใจเรื่องสรีระร่างกายของเขาโดยไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องน่าอาย และสุดท้ายอย่าแบ่งแยกและเลือกปฏิบัติกับคนที่ติดเชื้อเลยครับ

นายณัฐชัย สวัสดี หรือกอล์ฟ สมาชิกชมรมเยาวชนธนาคารโลก นักศึกษาชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี คณะวิทยาการคอมพิวเตอร์ประยุกต์ กล่าวถึงประสบการณ์การเคยได้สัมผัสกับผู้ป่วยโรคเอดส์ที่วัดพระบาทน้ำพุว่า

มันฝังใจอยู่เลยครับ ตอนผมไปวัดพระบาทน้ำพุ ผมได้พบกับผู้ป่วยระยะสุดท้ายและได้เห็นศพของคนที่ตายจากโรคเอดส์ มันทำให้เรากลัวและไม่อยากจะเป็นอย่างนั้น อันนี้เป็นบทเรียนของผม แต่ถ้าถามเด็กวัยเดียวกันเรื่องพวกนี้ถือว่าไกลตัวมาก แม้เรื่องเพศสัมพันธ์จะเกิดขึ้นได้ในหมู่เด็กๆ ที่อยู่หอก็ตาม ผมคิดว่าถ้าอยากให้เยาวชนตระหนักเรื่องนี้จริงๆ ต้องทำให้เขาได้พบของจริง อาจจะจากเพื่อน จากญาติที่ได้รับผลกระทบ หรือว่าได้ไปวัดพระบาทน้ำพุเอง เพราะถ้าเขาได้เห็นตรงนี้จะทำให้เขาคิดเรื่องนี้อย่างจริงจัง

ด้านน้องมุก หรือ ธนภรณ์ โชติสถิต นักเรียนมัธยมศึกษาที่ 5 โรงเรียนสตรีวิทยา 2 สมาชิกกลุ่มเพศและเอดส์ในโรงเรียนหรือ v-teen กล่าวถึงเรื่องเพศกับเยาวชนปัจจุบันว่า

หนูไม่เคยรู้ เคยเห็นเรื่องถุงยางอนามัยเลย หนูเพิ่งเคยเห็นของจริงตอนอยู่ ม.5 นี่แหละค่ะ ครั้งแรกที่เห็นก็อี๋! ทำไมเอามาให้ดูละ อยู่ๆก็หยิบถุงถุงยางมาให้เราเก็บไว้ บ้าหรือเปล่า ตอนั้นเราก็กลัวคนอื่นว่าเรา คิดว่าถ้าพ่อแม่เห็นจะทำไง แต่พอได้เข้ามาทำความเข้าใจเรื่อยๆ เรื่องการป้องกัน หนูก็พกเอาไว้ในกระเป๋า แต่หนูก็คิดเหมือนกันว่าถ้าพ่อแม่รู้แกจะว่าอย่างไร มันยังเป็นปัญหาค่ะ ถ้าเด็กคิดจะป้องกัน แต่ผู้ใหญ่ไม่เข้าใจ เด็กก็ไม่รู้จะทำอย่างไรเหมือนกัน

ในความเห็นน้องมุกเรื่องเอดส์กับวัยรุ่นยังเป็นเรื่องไกลตัวอยู่ มุกมีความเห็นว่าผู้ใหญ่ควรเปิดโอกาสให้เด็กๆ ได้มีความรู้ในเรื่องเพศบ้าง เช่น ทางโรงเรียนอาจจะเปิดให้มีวิทยากรเข้ามาพูดคุยทำความเข้าใจ พาไปพบประสบการณ์จริง สิ่งเหล่านี้จะทำให้เด็กเข้าใจเรื่องเพศและกล้าที่จะพูดเรื่องนี้มากขึ้น

Comment

Comment:

Tweet